Nasze rośliny pożytkowe
tekst: Ludwik Majeranowski
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 4, kwiecień 1957 — LUDWIK MAJERANOWSKI
LUDWIK MAJERANOWSKI
strona 113
Od Redakcji. Poczynając od tego numeru będziemy systematycznie zamieszczać opisy najważniejszych roślin nektarodajnych i pyłkodajnych, które składają się na pożytki pszczele naszego kraju. Będą one zawierać opis botaniczny roślin, ocenę ich wartości dla pszczół oraz sposoby rozmnażania i uprawy.
KLONY
Do rodziny klonowatych (Aceraceae) należy wiele gatunków i odmian. W Polsce sześć gatunków należących do rodzaju Acer jest mniej lub więcej rozpowszechnionych. Są to: klon zwyczajny, klon polny, klon jawor, klon tatarski, klon srebrzysty i klon jesionolistny. W części południowo-zachodniej kraju spotyka się z rzadka klon cukrowy.
Liście tych drzew są przeważnie klapowane lub złożone z 3—7 listków i służą jako cecha rozpoznawcza (liście i pączki u wszystkich gatunków naprzeciwległe krzyżujące). Kwiaty 5-krotne, czasami 4-krotne zebrane w grona, baldachogrona lub w pęczki. Owocem ich jest podwójny skrzydlak, charakterystyczny dla każdego gatunku.
Klony lubią glebę żyzną, chociaż rosną i na gorszych ziemiach. Wymagają dużej wilgotności powietrza. W miejscach suchych czują się gorzej i tracą wcześnie liście. Ocienienie znoszą nieźle, zwłaszcza w pierwszych latach swego życia. Młode rosną bardzo szybko.
Rozmnażanie stosuje się z nasion. Najlepiej wysiewać zaraz po zbiorze w jesieni, wschodzą wtedy wczesną wiosną. Przeciętna zdolność kiełkowania wynosi dla nasion klonów 85%.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
