Moja gospodarka w leżakach wielkopolskich

tekst: Stefan Wnuszyński

Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 4, kwiecień 1957 — Stefan Wnuszyński

strona 121

W czasopismach krajowych, jak i zagranicznych dużo się mówi na temat prowadzenia gospodarki pasiecznej w tym lub w innym typie ula. U nas w kraju są trzy typy uli uznanych, ale wielu pasieczników ma ule własnej prodkucji o różnych wymiarach ramek gniazdowych, co utrudnia pracę w pasiece oraz obniża jej wyniki. Spośród uli uznanych przez Ministerstwo Rolnictwa każdy typ jest dobry, ale wymaga odmiennego sposobu prowadzenia gospodarki.

W krótkich słowach opiszę mój sposób gospodarki w ulach wielkopolskich leżakach. Zaznaczę tu, że wszystkie ule robię własnoręcznie, dokładnie, według zasadniczych wymiarów z wyjątkiem drobnych poprawek własnych.

Na podstawie mego doświadczenia stwierdzam, że gospodarowanie w leżakach wielkopolskich jest dość łatwe i opłacalne. Wprawdzie wykonanie dobrego ula pochłania dużo czasu, lecz za to wykonanie wszelkich

strona 122

zabiegów, jak poszerzanie gniazda, podział rodziny, wychów matek, nie przedstawia większych trudności.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy