Moja gospodarka pasieczna
tekst: Aleksander Gawrychowski
Pszczelarstwo, Rok VI, nr 6, czerwiec 1955 — Aleksander Gawrychowski

Aleksander Gawrychowski
strona 19
(Praca konkursowa)
Mieszkam w Woli Zambrowskiej tuż koło Zambrowa, gdzie w ramach planu 6-letniego powstał potężny kombinat włókienniczy — fabryka, która w szybkim tempie przekształca życie naszej okolicy. Jestem pszczelarzem starszej generacji, bo liczę sobie 85 lat życia.
Ojciec mój pszczół nie posiadał. Marzeniem moim od najmłodszych lat było mieć własne pszczoły. Gdy zdarzyło mi się czasem przechodzić koło cudzej pasieki, sądziłem, że kto ma pszczoły, niczego więcej na świecie nie może pożądać. Niestety, pasąc gęsi mogłem oglądać pszczoły tylko na kwiatkach.
W 10 roku mego życia zaszedł niezwykły wypadek — rój pszczół przeleciał nad mą głową. Podążyłem szybko za nim, lecz niestety małe bose nogi nie były tak szybkie, jak lot pszczół. Straciłem je z oczu. Nie zrezygnowałem z roju. Według moich przewidywań mógł on uwiązać się na samotnej polnej gruszy, do której zaraz pobiegłem.
Moje ukryte marzenie posiadania pszczół mogło się przeoblec w rzeczywiste kształty, sercem jednak targał niepokój, jak długo pszczoły zechcą pozostać na gruszy. Porzuciwszy gęsi pobiegłem zaalarmować ojca ponaglając, by się spieszył. Ojciec uzbroił się w przetak obwiązany płachtą, wziął też wiadro i „kropidło“, by spryskać uciekinierki. W polu w pobliżu znajdowała się woda. Rój udało się zebrać szczęśliwie i obsadzić do pożyczonej kłody stojaka. Po kilkunastu dniach nastąpiło sprawdzenie, jak pszczoły zagospodarowują się w kłodzie.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
