Metoda wykorzystania wczesnych pożytków

tekst: Eustachy Kociejowski

Pszczelarstwo, Rok X, nr 6, czerwiec 1959 — Inż Eustachy Kociejowski

winieta działu „Czytelnicy piszą” — rysunek kwiatu słonecznika przy czarnym pasie z napisem

strona 181

(Artykuł dyskusyjny)

Opisana niżej metoda ma zastosowanie do uli stojaków typu wielkopolskiego ( o dłuższej ramce nadstawkowej).

W jesieni podczas ostatniego przeglądu, który przypada mniej więcej w początku września, układam na zimę dwa roje, zestawiając je jeden nad drugim. Ul, w którym jest rój słabszy, daję nad gniazdem silniejszym. W ten sposób wykorzystuję ciepło gniazda dolnego dla górnego. Osiągam to przez rozdzielenie tych dwóch rojów cienką dennicą. Wyloty skierowuję ku południowi, ale przysłaniam je ukośnie deseczkami od promieni słonecznych i śniegu.

Zaraz po pierwszym oblocie wiosennym zdejmuję górną część i ustawiam ją na stołku specjalnej konstrukcji, który tworzy dodatkowe zabezpieczenie od chłodu. Górną część z rojem daję w odległości około 100 cm od stanowiska zimowego. Następnie czyszczę obydwa dna z zimowych śmieci, sprawdzam obecność czerwiu oraz zapasy pożywienia. Jeżeli temperatura zewnętrzna na to pozwala, ujmuję zbyteczne, nie okryte przez pszczoły plastry. Zmniejszenie gniazda jest czynnością bardzo ważną, bo umożliwia pszczołom utrzymanie odpowiedniej temperatury. Jeżeli nie zdąży się tego przeprowadzić ze względu na liczbę pni do obsłużenia w dniu oblotu, trzeba o tym pamiętać przy najbliższej okazji, kiedy znów nadejdzie dzień pogodny i ciepły.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy