Łączenie pni na pożytek
tekst: Antoni Demianowicz
Pszczelarstwo, Rok IV, nr 7, lipiec 1953 — ANTONI DEMIANOWICZ
ANTONI DEMIANOWICZ
strona 1
Łączenie pni na pożytek jest to jedna z metod gospodarki pasiecznej zwiększających wydajność miodową rodzin pszczelich. Polega ona na tym, że 2 — 3 lub nawet więcej rodzin łączy się w jedną dużą rodzinę. Rozpatrzmy, co jest przyczyną zwiększenia wydajności pszczół i w jakich warunkach można osiągnąć pożądany wynik.
Przypuśćmy, że mamy dwie jednakowo silne rodziny z normalnie czerwiącymi matkami. Teoretycznie zbiór obu tych rodzin w ciągu roku byłby jednakowy. Część lotnych pszczół znosiłaby pyłek kwiatowy w ilości potrzebnej do wychowu czerwiu i stworzenia pewnego jego zapasu, reszta zaś zbieraczek znosiłaby nektar. Nektar ten idzie na następujące potrzeby rodziny:
- nektar do odżywiania czerwiu, 2) nektar do odżywiania pszczół, 3) nektar gromadzony w postaci zapasów miodu (właściwa produkcja).
Co się stanie, jeżeli w pewnym momencie obie rodziny połączymy (usuwając jedną z matek)?
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
