Jeszcze o wegetatywnym rozmnażaniu

tekst: Leon Gonek

Pszczelarstwo, Rok XV, nr 1, styczeń 1964 — Leon Gonek

Leon Gonek

strona 10

winieta działu „POŻYTKI I ZAPYLANIE” — cztery sześciokątne komórki plastra

ZAKŁADAMY SZKÓŁKI

Sadzonkowanie

Bardzo wiele roślin drzewiastych rozmnaża się przez sadzonki korzeniowe i pędowe. Wśród pędowych rozróżniamy sadzonki zielne i zdrewniałe. Sadzonki pączkowe większego znaczenia praktycznego nie mają. Stosuje się je przy rozmnażaniu gatunków krzewów, zwłaszcza wszelkiego rodzaju winorośli.

Sadzonkami nazywamy odcinki młodych pędów drzew lub krzewów czy ich korzeni przeznaczone do otrzymywania nowych osobników tej samej rośliny.

Sadzonki drzewne

Sadzonka drzewna jest to część pędu rośliny, którą oddziela się od organizmu matecznego celem wytworzenia nowego organizmu, nowej rośliny o cechach identycznych z rośliną mateczną.

Do rozmnażania sadzonkami wybieramy rośliny o pożądanych dla nas cechach, odznaczające się dobrym, zdrowym wzrostem i łatwością wydania korzeni przybyszowych. Jeśli chodzi o drzewa i krzewy owocowe. to sadzonki należy brać z takich egzemplarzy, które już owocowały, dając dużej wartości plon. Liczba oczek na sadzonce nie powinna być mniejsza od dwóch. Długość sadzonki powinna wynosić przynajmniej 10 cm przy grubości 7 do 12 mm. Używa się często sadzonek 25—30 cm długich, zwłaszcza u takich roślin, których pędy odznaczają się długimi międzywęźlami.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy