Lato w pełni
tekst: Weronika Kumko, Izabela Koneczna
Pszczelarstwo, Rok XV, nr 6, czerwiec 1964 — Inż. Weronika Kumko, Mgr Izabella Koneczna
Inż. Weronika Kumko
Mgr Izabella Koneczna
strona 5
Czerwiec i lipiec jest w pasiece okresem „żniwnym”. W pierwszej połowie tego okresu kończą się wczesne pożytki, a następnie występują główne. W tym to czasie nawet najbardziej obojętni posiadacze pszczół budzą się z drzemki i zaczynają krążyć dookoła uli z myślą, w jaki sposób zabrać pszczołom najwięcej miodu.
Zrozumiałe, że sprawą uzyskania jak największych zbiorów z pasieki zainteresowany jest każdy pszczelarz, gdyż w tym celu ponosi koszty, by mieć z pasieki korzyści materialne.
Z obliczeń naukowych wynika, że jeśli około 15.IV przeciętne czerwienie matek wyraża się liczbą 200—300 jajeczek składanych dziennie, to od 1 do 15.VI przeciętna ta wzrasta do 1500 — 1800 sztuk dziennie, zaś od 30.VI liczba ta stopniowo zmniejsza się do 1000 sztuk, a do 1.VIII spada do 500—400 sztuk. Obliczenia te są oczywiście przybliżone i nie przyjmujemy ich jako pewnik dla każdej okolicy i wszelkich warunków, niemniej jednak mają one pewną wymowę. Wychodząc z tych danych widzimy, że w omawianym okresie w normalnych warunkach powinniśmy mieć w pasiece rodziny o największej sile w sezonie. Zasadniczym zadaniem pszczelarza będzie osiągnięcie jak największej produkcji poprzez utrzymanie do końca pożytku silnych rodzin w pełnym stanie roboczym.
Następnie trzeba zwrócić uwagę na okres popożytkowy, pamiętać o

strona 6

sezonie w roku przyszłym i w tym kierunku czynić przygotowania. Przede wszystkim należy wymienić matki stare i wadliwe na młode i wartościowe oraz przedłużyć w miarę możności okres pożytku. Niesposób w jednym artykule omówić wszystkie wynikające z potrzeb tego okresu zagadnienia, ograniczymy się więc do niektórych tylko.
Jeśli chodzi o zapobieganie rójce, problem można ująć w następujących punktach:
- w porę poszerzać gniazda; 2) zwiększać pojemność uli przez danie nadstawek; 3) zatrudniać woszczarki budową plastrów dając ramki z węzą i ramki pracy; 4) rodzinom nadmiernie silnym ujmować w miarę potrzeby plastry krytego czerwiu; 5) nie trzymać w rodzinach matek starszych niż dwuletnie; 6) dostosowywać tempo rozwoju rodzin do okresów występowania silniejszych pożytków; 7) dbać o dobrą wentylację uli, nie dopuszczać do przegrzania gniazd.
W okresie szczytowego rozwoju rodzin w celu niedopuszczenia do rójki przede wszystkim należy śledzić, by nie było w ulach ciasnoty i w miarę potrzeb zwiększać pojemność uli. Początkowo poszerzamy gniazda, a z chwilą gdy plastry zostaną zapełnione czerwiem i matki nie mają wolnych komórek do składania jajeczek, powiększamy pojemność ula, dając większą partię plastrów, zaś w ulach nadstawkowych dajemy nadstawki nie kierując się terminem występowania pożytku, ale siłą rodziny i jej rozwojem.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
