Jesienne troski pszczelarza
tekst: Jan Ptaszyński
Pszczelarstwo, Rok V, nr 10, październik 1954 — JAN PTASZYŃSKI

JAN PTASZYŃSKI
strona 18
Dla początkującego pszczelarza jesień jest poważną próbą jego umiejętności w zakresie przygotowania rodzin pszczelich do ciężkiego okresu zimowego. Przysparza mu to nieraz trosk i kłopotów, ale przy odrobinie dobrych chęci i nieodkładaniu pracy „do jutra“ wszystko można jak najlepiej na zimę przygotować.
Pszczoły zimują u nas przeważnie na dworze — w sadzie lub ogródku, jak się zwykło wśród pszczelarzy mówić — na „toczku“. Z wielu względów taka zimowla jest lepsza niż w pomieszczeniach ciepłych, jako bardziej zgodna z naturą pszczół i z dawnym sposobem bytowania (przed ich częściowym udomowieniem).
Zimowanie pszczół w warunkach zbliżonych do naturalnych czyni je bardziej odpornymi na niekorzystne warunki klimatyczne naszego kraju, zwłaszcza podczas zmiennej, kapryśnej i przeważnie chłodnej wiosny. Poza tym pszczoły zimując na toczku mają większą możność dokonywania oblotów niż pszczoły zimujące w pomieszczeniach — i to zarówno późną jesienią jak i najwcześniejszą wiosną, co w pierwszym wypadku sprzyja dobrej zimowli, a w drugim — przyspiesza wiosenny rozwój rodzin.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
