Jak powstawała nasza pasieka spółdzielcza

tekst: Franciszek Cybulski

Pszczelarstwo, Rok V, nr 4, kwiecień 1954 — Franciszek Cybulski

Franciszek Cybulski

strona 27

winieta działu „Z naszych pasiek" — ule pod drzewem

RZS im. Dzierżyńskiego w Bielawie w obecnej chwili posiada pasiekę liczącą ponad 50 rodzin w ulach wielkopolskich. Zeszłej zimy nie było nic. Chcę opisać, jak doszliśmy do tego w tak krótkim czasie.

Jestem kierownikiem tej pasieki i pragnąłbym podzielić się z kolegami pszczelarzami swymi osiągnięciami i omówić napotykane trudności. Może przyda się to niejednemu z kolegów, który chciałby pracować zawodowo jako pszczelarz w pasiece spółdzielni produkcyjnej lub PGR.

Już od dawna miałem zamiar poświęcić się całkowicie pszczelarstwu jako pszczelarz zawodowy, ale nie widziałem możliwości, ponieważ aby dojść do większej pasieki, potrzeba funduszu a przy tym — zanim większa pasieka stanie się rentowna brak jest środków utrzymania dla siebie i dla rodziny.

Najlepsze rozwiązanie widziałem w pracy w pasiece spółdzielczej. Zanim opiszę, jak powstała nasza pasieka, chcę krótko napisać o sobie. Od piętnastego roku życia zajmowałem się pszczelarstwem. Czytałem książki, prenumerowałem czasopisma pszczelarskie jak „Bartnik Postępowy“, „Pszczelarz Polski“. Głównie posługiwałem się podręcznikami prof. Brzóski. Praktycznie doszedłem do pasieczki

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy