Higiena podkarmiania
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 10, październik 1957
strona 315
Pragnę podać niżej opisany fakt do ogólnej wiadomości pszczelarzy, (zwłaszcza początkujących) celem ewentualnego nie mylenia dwóch zgoła odmiennych pojęć. Tak jak rokrocznie i w bieżącym roku silnie wystąpiła choroba majowa w pasiece sąsiadującej z moją, w chwili, gdy u mnie chorobie uległy tylko nieliczne jednostki. Zainteresowałem się tym bardzo i przeprowadziwszy oględziny pasieki sąsiada, znalazłem, jak sądzę, przyczyny choroby. Obaj — sąsiad i ja — stosujemy wczesnowiosenne podkarmianie na siłę (na pożytki m. in. z akacji i koniczyny białej). Ja w podkarmianiu przyjąłem zasadę, że syrop poddany pszczołom a niewybrany przez nie w ciągu 2 dób usuwam, zużywając go po przecedzeniu w kuchni domowej, a podkarmiaczkę napełniam syropem nowo sporządzonym. Sąsiad mój natomiast ma zwyczaj dolewania do podkarmiaczki niezależnie od tego, czy poprzednia dawka została przez pszczoły zabrana tak, że zwłaszcza u rodzin słabych lub o obszernych gniazdach, po pewnym czasie zbiera się pełna parolitrowa podkarmiaczka, poczynającego fermentować syropu. Bezpośrednio z nastaniem nocy ciepłych, co jeszcze bardziej przyspiesza fermentację, następuje prawie masowe ginięcie pszczół.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
