Grzybice pszczół

tekst: Barbara Tomaszewska

Pszczelarstwo, Rok XV, nr 2, luty 1964 — Barbara Tomaszewska

Barbara Tomaszewska

strona 3

winieta działu — pięć sześciokątnych komórek plastra, obok napis „CHOROBY I SZKODNIKI”

Grzybice pszczół należą do schorzeń dość często notowanych zwłaszcza w pasiekach zaniedbanych pod względem higieniczno-sanitarnym. Wprawdzie grzybice nie przedstawiają większego niebezpieczeństwa, rzadko prowadząc do śmierci rodziny pszczelej, ale w wypadku silnego opanowania pasieki mogą osłabić pnie pszczele, obniżać ich produktywność, a nawet przyczynić się do znacznych strat w okresie zimowli.

Rozpowszechnieniu grzybic sprzyja nieodpowiednie umiejscowienie pasieki (w miejscach zacienionych i wilgotnych) i mała liczebność rodzin pszczelich. Taberly i Monteira twierdzą, że grzybice rozwijają się w wyniku zbyt obfitego podkarmiania pszczół rzadkim syropem cukrowym, a także z powodu niespodziewanych dopływów nektaru, którego pszczoły nie są w stanie natychmiast przerobić i zmagazynować. Zakażenie jest możliwe także w czasie rabunku, błądzenia oraz wskutek używania przez pszczelarza zakażonych plastrów. Kirkor zwraca również uwagę na niebezpieczeństwo grzybic wynikające z nadużywania Fumidilu B do celów leczniczych przy chorobie zarodnikowcowej.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy