Gospodarka pasieczna w okolicach o pożytkach spadziowych
tekst: Antoni Demianowicz
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 8, sierpień 1957 — ANTONI DEMIANOWICZ
ANTONI DEMIANOWICZ
strona 225
Występowanie w pobliżu pasieki silniejszych pożytków spadziowych ma dla pszczelarza niemałe znaczenie, zarówno dodatnie, jak i ujemne. Znaczenie dodatnie polega na zwiększeniu ilości otrzymywanego z pasieki miodu towarowego, ujemne natomiast na szkodliwym działaniu spadzi na organizm pszczół, odżywiających się takim miodem, względnie miodem z wyraźną domieszką spadziowego.
W nr. 11/1954 r. „Pszczelarstwa“ podałem zestawienie ważniejszych roślin, na których występuje w Polsce spadź. Należą do nich przede wszystkim lipa, leszczyna, świerk, dąb i jodła. Jest to wyliczenie według częstości spadziowania tych roślin; jeśli chodzi o ilość produkowanej spadzi na pierwszym miejscu należy postawić jodłę, na drugim lipę, a na trzecim przypuszczalnie świerk. W latach silnego spadziowania przybytek dzienny na wadze kontrolnej może w niektórych okolicach o pożytku jodłowym dojść do 3 — 4 kg, zaś w okolicach o pożytku spadziowym z lipy do 1 — 1,5 kg.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
