Gospodarka pasieczna w Czechach
tekst: Maciej Howis, Jiří Svoboda, Antonín Přidal, Piotr Nowakowski
Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 7, lipiec 2012 — Mgr inż. Maciej Howis, Jiří Svoboda, dr Antonín Přidal, prof. dr hab. Piotr Nowakowski
Mgr inż. Maciej Howis¹, Jiří Svoboda², dr Antonín Přidal², prof. dr hab. Piotr Nowakowski¹
¹ Instytut Hodowli Zwierząt, Wydział Biologii i Hodowli Zwierząt, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu
² Section of Apidology, Department of Zoology, Fisheries, Hydrobiology and Apiculture, Faculty of Agronomy, Mendel University in Brno
strona 4
W Czechach jest około 10 milionów mieszkańców, kraj ma cztery razy mniejszą powierzchnię od Polski, a pszczelarstwo jest bardzo rozdrobnione. Średnia wielkość pasieki w Czechach, bez większych zmian od 30 lat, wynosi 11 rodzin pszczelich, a napszczelenie będące gwarantem utrzymania bioróżnorodności roślin w środowisku naturalnym wynosi 6,4 rodziny na 1 km². Baza pożytkowa jest podobna do polskiej bazy pożytkowej, ale z tą różnicą, że w Czechach produkuje się również znaczne ilości miodu słonecznikowego. Roczna produkcja miodu w Czechach w 2008 roku wyniosła 6,1 tysiąca ton. Wyprodukowany w Czechach miód prawie w całości pokrywa krajowe zapotrzebowanie, przy średnim rocznym spożyciu 0,7kg/mieszkańca. Import i eksport miodu jest zrównoważony, wynosząc w obu przypadkach ponad 2 tysiące ton. Handel zagraniczny ma na celu głównie wzbogacenie asortymentowe rynku wewnętrznego miodu (tabela 1).
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
