Gospodarka „kompleksowa“
tekst: Antoni Demianowicz
Pszczelarstwo, Rok VI, nr 7, lipiec 1955 — ANTONI DEMIANOWICZ
ANTONI DEMIANOWICZ
strona 1
Pierwsi pszczelarze polscy gospodarowali w rozsianych po lasach barciach. Bartnik ograniczał się w pracy do oczyszczania na wiosnę dna barci, podcinania od dołu części pustych, spleśniałych plastrów, zatkania szpar naokoło dłużni * mchem i zalepienia ich gliną, w końcu lata do odebrania pszczołom części ich zapasów i wreszcie — ogacenia barci od strony zatworu na okres zimy słomą lub chrustem. Poza tym „dział“ on w odpowiednich do tego drzewach nowe barcie, w których samorzutnie osiadały roje.
Każda barć stanowiła samodzielny objekt gospodarczy prowadzony niezależnie od pozostałych barci. Rodziny pszczele wpływały na siebie o tyle jedynie, o ile korzystały ze wspólnej bazy pożytkowej. Sytuacja nie o wiele się zmieniła, gdy zaczęto zastępować barcie kłodami i ustawiać je na wspólnym toczku. Dopiero po wprowadzeniu uli rozbieralnych powstała możność przenoszenia z ula do ula ramek z miodem, czerwiem i pszczołą, co pozwoliło na wzmacnianie jednej rodziny kosztem innych
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
