Dzięki czemu pszczoły odnajdują rodzinny ul?
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 12, grudzień 1961
strona 364
Zdolność pszczół do ponownego odnajdywania raz wykrytego źródła pożytku opiera się na pamięci. Pszczoła dostrzega i zapamiętuje barwę i kształt źródła pożytku, jego położenie w stosunku do innych charakterystycznych wskaźników w otoczeniu i układ tych wskaźników w przestrzeni. Zachowuje w pamięci również zapach źródła pożytku i szuka go wracając po nektar czy pyłek.
Te same czynniki pozwalają zbieraczce odnaleźć rodzinny ul. Jeżeli przeprowadzając eksperymenty, usunie się bądź zmieni którąś z cech, mogących służyć za drogowskaz, to występuje wyraźne zakłócenie w normalnej orientacji i pszczoły wracając do ula wykazują widoczne wahanie, zanim odnajdą wylot.
Dopiero po kilku dniach zmieniony wskaźnik np. barwy ula zostaje skojarzony z rodzinnym gniazdem przez wszystkich jego mieszkańców i nie powoduje już zamieszania. Okazuje się przy tym, że „zakłócenie w ruchu” trwa dłużej lub krócej zależnie od nowej barwy ula. Jak podaje Herbert Heran w swym artykule zamieszczonym w jednym z zeszytów „Ergebnisse der Biologie”, ustalono w tym zakresie następującą kolejność barw: zielona, czerwona, żółta, niebieska. Do barwy żółtej pszczoły przyzwyczajają się po trzech dniach, do niebieskiej dopiero po ośmiu.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
