Dyskutujemy o ograniczaniu czerwienia

tekst: Teodor Kołodziejczyk

Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 10, październik 1963 — Teodor Kołodziejczyk

winieta działu „Wymiana doświadczeń” — rysunek dwóch konturowych sześciokątnych komórek plastra jedna nad drugą, obok czarny napis w dwóch wierszach

Z Klubu Warszawskiego (IV)

Teodor Kołodziejczyk

strona 263

Któż z nas nie chciałby mieć dużo miodu, odbierać kilkakrotnie zawartości nadstawek? Wszystkie nasze wysiłki w pasiece zmierzają do tego celu, nawet typowi miłośnicy pszczół, co to podobno tylko z zamiłowania pszczelarzą, również energiczniej i chętniej pracują w pasiece, jeśli ta praca uwieńczona jest odpowiednim zbiorem miodu, a nie tylko pełnym ulem pszczół. Czytanie prasy fachowej i literatury, kursy pszczelarskie i dyskusje — wszystko to ma na celu podnoszenie wiedzy fachowej, a w ostatecznym wyniku — dobre zbiory miodu, takie, by pszczelarzy można było traktować jak pełnowartościowych producentów, a nie ludzi bawiących się pszczołami.

Również pszczelarze warszawscy organizując klub dyskusyjny, mieli przede wszystkim na uwadze samokształcenie poprzez dyskutowanie problemów pszczelarstwa, wyjaśnianie lub uzgadnianie pewnych wątpliwości i niedostatecznie naświetlonych zagadnień takiego chowu pszczół, by w efekcie zebrać możliwie dużo miodu.

Wszyscy zdajemy sobie sprawę, że podstawowym warunkiem spełnienia tych życzeń pszczelarza są odpowiednio obfite pożytki. Jeśli pszczoły mają zapewniony w czasie całego lata dopływ nektaru do gniazd, rola pszczelarza w tak dobrych warunkach pożytkowych może się ograniczać tylko do zasadniczych, ogólnie znanych prac pasiecznych i do... odbierania miodu.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy