Rybak, myśliwy i pszczelarz
tekst: Jan Zalewicz
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 3, marzec 1957 — Jan Zalewicz
strona 90
Zapytajcie rybaka (wędkarza) jak mu się udał połów, a od razu na ramieniu odmierzy wielkość złowionych ryb przesadzając przynajmniej 10-krotnie.
Zapytajcie myśliwego o jego polowanie — jak zacznie wyliczać swoje trofea, to i Arka Noego nie pomieściłaby ich.
A jak jest z pszczelarzami? Otóż, niestety, podobnie. Na pytanie, czy bez pytania, miodem zebranym z jednego pnia „zalewają“ beczkę przynajmniej stukilową.
Wędkarz i myśliwy, jako przedstawiciele sportu, mogą sobie pozwolić na mijanie się z prawdą, nikomu tym krzywdy nie robią, a w społeczeństwie znani są ze swych kawałów.
[nieczytelne] wołuje u nie znających się na hodowli pszczół. U tych ostatnich żyłka chciwości i chęć szybkiego zbogacenia się przyćmiewa zdrowy rozsądek i zaczynają sobie obliczać: 1 pień = 100 kg miodu = 3,5—6 tys. zł; 40 pni = 140—240 tys. zł.
Po odjęciu sumy własnego wkładu i po dodaniu maksymalnych teoretycznych efektów z naturalnych i sztucznych sposobów pomnażania pszczół, dochodzą do wniosku, że w krótkim czasie będą bardzo bogatymi ludźmi. Od tej chwili nikt nie jest w stanie ostudzić ich zapału do założenia sobie od razu większej pasieki.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
