Domieszka koniczyny białej do czerwonej zwiększa zbiory miodu i paszy
tekst: Jan Kwiecień
Pszczelarstwo, Rok X, nr 3, marzec 1959 — JAN KWIECIEŃ
JAN KWIECIEŃ
strona 74
Poza racjonalną gospodarką pasieczną, niezbędnym czynnikiem rozwoju pszczelarstwa jest obfitość roślin pożytkowych. Z pożytkami pszczelimi jest u nas bardzo krucho i stan ten pogarsza się w miarę wzrostu kultury rolnej. Kwietne łąki zamieniają się w jednolite łany słodkich traw, gdzie pszczoły nie mają z czego zbierać. Rolnik zaoruje pod uprawę każdy nieużytek, gdzie dawały jeszcze pszczołom coś nie coś dzikie rośliny miododajne. Prowadzona jest też walka chemiczna z chwastami. Bardzo poważnym źródłem pożytków jest w wielu okolicach kraju ognicha — chwast owsa i jęczmienia, która chociaż w pojedynczych egzemplarzach nie jest rośliną wybitnie miododajną, ale przez to, że zajmuje setki tysięcy hektarów stanowi poważny pożytek pszczeli. Choć pszczelarzom markotnie jest patrzeć na akcję tępienia jej, akcję tę z punktu widzenia rolnika i gospodarki krajowej należy poprzeć jak najusilniej.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
