Danina miodowa w dawnej Polsce
tekst: Stefan Górzyński
Pszczelarstwo, Rok XI, nr 1, styczeń 1960 — Dr Stefan Górzyński
Dr Stefan Górzyński
strona 19
W życiu gospodarczym dawnej Polski pszczelarstwo zajmuje swoją odrębną, poczesną kartę i to kartę uświęconą tradycją wieków. Do poznania jej najbardziej przyczyniły się studia nad immunitetem (immunitet — przywilej królewski nadany przez panującego — przypisek Red.), pełnym, tj. skarbowym i sądowym. O ile karta ta dla okresu przedimmunitetowego jest słabiej zbadana, a tyle znów dla późniejszego wiele już w tym względzie zostało zrobione. Wieki XIV i XVI okażą się wyjątkowo doniosłe dla studiów nad polskim bartnictwem wieków średnich, ponieważ rzucają ciekawe światło na rozwój naszej tradycji bartniczej, a wprowadzając nas w dziedzinę badań specjalnych nad gminą i prawem bartnym stwarzają podstawy naukowe do poznania organizacji bartnej. Na tle tej organizacji poznajemy też gruntowniej charakter gospodarstwa bartnego.
I
O początkach bartnictwa naszego wiemy jeszcze stosunkowo niewiele, chociaż dużo już w tym kierunku zostało zrobione. Jeśli chodzi o zwolnienia od daniny miodowej, to dla okresu przedimmunitetowego, tj. przed połową XIII wieku materiał źródłowy zachował się niedostateczny, fragmentaryczny i stosunkowo późny. Wyjątek w tym zasobie źródeł stanowi tylko bulla gnieźnieńska Innocentego II z 1136 roku. Kwitło wtedy bartnictwo po lasach. Las stanowił początkowo własność księcia, z której ciągnął on znaczne korzyści.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
