Czy tresura pszczół jest zawsze skuteczna

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok IX, nr 12, grudzień 1958

winieta działu „Pszczelarstwo za granicą” — rysunek liścia i owoców klonu przy czarnym pasie z napisem

strona 355

Fakt, że praca pszczół jako zapylaczek przyczynia się poważnie do zwiększenia urodzaju nasion i owoców wielu roślin uprawnych, jest rzeczą dowiedzioną i bezsporną. Natomiast zagadnienie, czy dotychczas stosowane metody tzw. „tresury pszczół“ pozwalają nie tylko na zwiększenie oblotu określonych upraw, ale i na wydatne polepszenie ich plonowania, nadal jeszcze podlega dyskusji, zwłaszcza w krajach Europy zachodniej.

Sprawy te rozpatruje obszernie J. B. Free ze Stacji Doświadczalnej Pszczelnictwa Rothamsted (Anglia) na łamach czasopisma „Bee World“, nr 9/58. Artykuł ten podajemy w streszczeniu, aby zapoznać Czytelników „Pszczelarstwa“ z nowymi poglądami naukowców zachodnich na zagadnienie kierowania lotem pszczół.

We wstępie, który poprzedza opis własnych eksperymentów autora, przypomina on pokrótce historię badań i doświadczeń, które poprzedziły pierwsze próby zmuszania pszczół do intensywnego oblatywania określonych roślin. Jako pierwsze wymienia on doświadczenia Frischa (1923), który przyzwyczajał pszczoły do pobierania syropu z podkarmiaczek umieszczonych wśród kwiatów, wyniki doświadczeń Smaragdowej (1933), stosującej podkarmianie pszczół w ulach syropem przesiąkniętym wonią określonych kwiatów, a następnie późniejsze eksperymenty badaczy radzieckich, w wyniku których stwierdzali oni zwiększanie się ilości pszczół oblatujących przede wszystkim koniczynę czerwoną, a następnie drzewa owocowe, wykę i słonecznik.

Na podstawie szeregu doświadczeń przeprowadzonych w latach 1943—1947 Frisch doszedł do wniosku, że ogólnie biorąc możliwe jest „kierowanie“ pszczół na rośliny takie, jak koniczyna czerwona, koniczyna szwedzka, biała, nostrzyk, rzepak, gryka, chociaż niektóre eksperymenty nie dają oczekiwanych wyników. Pewne jego obserwacje wskazują na to, że oblatywanie przez „tresowane“ pszczoły tych kwiatów, z których nie mogą one uzyskać surowców pokarmowych, nie ma charakteru stałego i nie może zapewnić dobrego zapylania. Stwierdził on też, że kierowanie pszczół na określone gatunki roślin nasuwa duże trudności w przypadku, gdy występuje równocześnie obfity wziątek z innych gatunków.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy