Odpowiedzi Redakcji

tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”

Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 6, czerwiec 1957

winieta działu „Odpowiedzi redakcji” — rysunek kwiatu mniszka przy ozdobnym inicjale „O”

strona 191

Ob. Walenty Owsianka — w. Obidza. Poza odpowiedzią listowną odpowiadamy na Pana pytania w piśmie, gdyż poruszone zagadnienia na pewno zainteresują innych Czytelników. 1. Znaczny spadek pszczół w czasie zimowli nie jest jeszcze dowodem, że pszczoły uległy chorobie zarodnikowcowej. W okolicach podgórskich istnieje duże prawdopodobieństwo, że straty zimowe zostały spowodowane pozostawieniem miodu spadziowego w zapasach. 2. Wysłanie próbki pszczół do zbadania jest rzeczą bardzo wskazaną. Należy wysłać nie mniej niż 30—50 pszczół z każdego ula. Lepiej, gdy będą to trupy świeże, zebrane z dna ula i sprzed wylotu. Do próbek należy dołączyć list z podaniem numeru ula, nazwiska i adresu właściela pasieki oraz krótkim opisem zauważonych objawów choroby. Badanie jest bezpłatne. 3. Jeżeli badania wykażą, że część pni uległa chorobie zarodnikowcowej, konieczne jest zachowanie ostrożności, aby nie przenieść choroby do pozostałych (myć ręce po pracy przy chorych rodzinach, unikać przenoszenia ramek z ula do ula, używać osobnego pióra do podmiatania, zapobiegać rabunkom, nie używać miodu do podkarmiania). 4 W chorobie zarodnikowcowej głównym źródłem zarazy są plastry gniazdowe. Toteż najskuteczniejsza metoda zwalczania choroby polega na stopniowej zmianie wszystkich plastrów na nowe odbudowane na węzie. Zabieg taki przeprowadza się na wiosnę. 5. Przetrzymanie woszczyny na mrozie nie zabija zarazków. Ul po chorych pszczołach lepiej odkazić opaleniem jego wewnętrznych ścian za pomocą lampy lutowniczej lub przez spalenie w ulu sporej garści słomy. Można też wysmarować wnętrze ula esencją octową. Samo wymycie ula wrzątkiem nie wystarczy. 6. Preparat, o który pan zapytuje (Nosemack), wynaleziony w Niemczech przez H. Gontarskiego nie jest jeszcze wypróbowany dla naszych warunków, nie ma go też u nas w sprzedaży. 7. Przebieg choroby zarodnikowcowej bywa w wielu wypadkach dość łagodny; zarażone rodziny stosunkowo późno dochodzą do siły, ale jeśli latem pogoda będzie dobra, można liczyć na jaki taki zbiór miodu. Przy chorobie tej w zasadzie nie stosuje się siarkowania zarażonych pni.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy