Chów pszczół w ulach wielokorpusowych (dokończenie)
tekst: Mieczysław Janiszewski
Pszczelarstwo, Rok XVIII, nr 4, kwiecień 1967 — Mgr Mieczysław Janiszewski
Mgr Mieczysław Janiszewski
strona 3
Około połowy maja większą część plastrów górnego korpusu zajmuje już czerw w różnym wieku. W korpusie dolnym znajduje się jeszcze sporo zasklepionego dojrzałego czerwiu i wygryzają się młode pszczoły. Sytuacja wymaga dalszego powiększenia objętości ula przez dodanie trzeciego korpusu (rys. 3a). W tym okresie następuje przeważ[?] trwałe ocieplenie, pożytki z łąk, [?]w, wczesnych rzepaków itp. dostarczają pszczołom pod dostatkiem nektaru i pyłku. Z uwagi na to nowe korpusy wypełnia się na przemian ramkami z węzą i ramkami odbudowanymi zawierającymi niewielkie ilości miodu.


Przy dodawaniu trzeciego korpusu równocześnie dokonuje się zmiany miejsc dwu poprzednich korpusów. Technika tego zabiegu jest następująca: Cały ul łącznie z dennicą zdejmuje się z podstawy i odstawia na bok. Na podstawę kładzie się zapasową dennicę i na nią przenosi się wpierw górny korpus z młodym czerwiem i matką. Na tym korpusie ustawia się nowy korpus z węzą i woszczyną, a na nim dopiero korpus z resztą dojrzałego czerwiu, stojący poprzednio na samym dole. Aby nie dopuścić matki z czerwieniem do górnego korpusu, oddziela się go od korpusu drugiego kratą odgrodową (rys. 3b). Ramki [?]rnego korpusu przeznaczone są [?] składania nektaru i obecność w nich młodego czerwiu przeszkadzałaby odbiorowi miodu.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
