Bartnictwo na Kaszubach dawniej i dziś
tekst: W. Aleksandrowicz
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 5, maj 1962 — W. Aleksandrowicz
W. Aleksandrowicz
strona 151
Bartnictwo w przeszłości należało do zawodów związanych z większymi obszarami leśnymi. W niektórych częściach kraju w związku z rozwojem bartnictwa bartnicy wytworzyli specjalną organizację i prawo zwane bartnym lub — w innych okolicach — obelnym.
Najstarsza zachowana wzmianka o bartnictwie na Kaszubach pochodzi z XI wieku. Nie oznacza to jednak, że bartnictwo dopiero od tego okresu wkroczyło tu na drogę rozwoju. Tradycje pszczelarskie w tym regionie Polski (obszar wielkich kompleksów leśnych — Bory Tucholskie, Szwajcaria Kaszubska, Ziemia Bytowska i Lęborska) są niezmiernie stare. Już na mapie Ptolomeusza Młodszego (II wiek naszej ery) jedną z miejscowości słowiańskich na Pomorzu Gdańskim określono jako Alvaeones (alvarium — ul). Nie należy się zatem dziwić, że Polskę Mieszka, Bolesława Chrobrego, Polskę między Bałtykiem i Karpatami nazywano „Krainą miodem płynącą”.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
