Przyczyny psucia się miodu

tekst: Witold Zalewski

Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 12, grudzień 1962 — Mgr Witold Zalewski

Mgr Witold Zalewski

Zakład Pszczelnictwa IS, Skierniewice

strona 337

Nie tylko pszczelarze, ale niestety również i nabywcy miodu wiedzą, że przy przechowywaniu może on ulegać zepsuciu. Zagadnieniem tym zajmowało się wielu badaczy, którzy wykazali, że przyczyny psucia się miodu mogą być różne.

Jedną z najczęstszych jest fermentacja, zależna między innymi od ilości zawartej w nim wody. Należy bowiem pamiętać, że miód jest produktem hygroskopijnym (to znaczy takim, który chciwie chłonie wodę). Łatwo również przyswaja on obce zapachy. Stwierdzili to między innymi Browne (1922 r.) i Waters (1923 r.), którzy zaobserwowali także, że miód przystosowuje się do wilgotności powietrza w pomieszczeniu, w którym jest przechowywany. Martin (1939 r.) zauważył, że otwarty miód znajdujący się w takich warunkach dąży do zmiany swojej koncentracji w zależności od wilgotności otoczenia. Ustalił on np., że miód płynny zawierający 17,4% wody jest w równowadze z wilgotnością atmosfery o 58% względnej wilgotności powietrza. W tych warunkach miód pobierał z otoczenia tyle samo wody, ile jej oddawał.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy