Przyczyny psucia się miodu
tekst: Witold Zalewski
Pszczelarstwo, Rok XIII, nr 12, grudzień 1962 — Mgr Witold Zalewski
Mgr Witold Zalewski
Zakład Pszczelnictwa IS, Skierniewice
strona 337
Nie tylko pszczelarze, ale niestety również i nabywcy miodu wiedzą, że przy przechowywaniu może on ulegać zepsuciu. Zagadnieniem tym zajmowało się wielu badaczy, którzy wykazali, że przyczyny psucia się miodu mogą być różne.
Jedną z najczęstszych jest fermentacja, zależna między innymi od ilości zawartej w nim wody. Należy bowiem pamiętać, że miód jest produktem hygroskopijnym (to znaczy takim, który chciwie chłonie wodę). Łatwo również przyswaja on obce zapachy. Stwierdzili to między innymi Browne (1922 r.) i Waters (1923 r.), którzy zaobserwowali także, że miód przystosowuje się do wilgotności powietrza w pomieszczeniu, w którym jest przechowywany. Martin (1939 r.) zauważył, że otwarty miód znajdujący się w takich warunkach dąży do zmiany swojej koncentracji w zależności od wilgotności otoczenia. Ustalił on np., że miód płynny zawierający 17,4% wody jest w równowadze z wilgotnością atmosfery o 58% względnej wilgotności powietrza. W tych warunkach miód pobierał z otoczenia tyle samo wody, ile jej oddawał.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
