Badylarz i bartnik

tekst: Kazimierz Gułkowski

Pszczelarstwo, Rok XII, nr 12, grudzień 1961 — Kazimierz Gułkowski

Kazimierz Gułkowski

strona 374

Pytał badylarz bartnika: Na co pszczoła zda się? Brzęczy to tylko, kłuje, na cudzym się pasie... Ni mięsa z niej, ni pierza — żadnego pożytku! Nawet bydłu przeszkadza wodę pić w korytku. A nieraz — aż strach bierze, gdy się toto roi; Wówczas w pobliżu ula chodzić człek się boi. Z pszczołami masz wciąż kłopot i rwetes nie lada... — W tym przerywa mu bartnik i tak odpowiada: Długo musiałbym z Tobą o życiu pszczół gwarzyć, Byś wreszcie coś zrozumiał... Radzę Ci pszczelarzyć. Gdy kilka lat z rojami będziesz żył bez waśni, Cel bytu pszczoły miodnej sami Ci się wyjaśni. Na razie jedną zrozum pszczoły życia rację: *Pszczoła musi RSO * dać akumulację.*

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy