Astry trwałe — jako późne rośliny pożytkowe

tekst: Mieczysław Lipiński

Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 12, grudzień 1963 — Dr Mieczysław Lipiński

winieta działu „Pożytki i zapylanie” — rysunek czterech konturowych sześciokątnych komórek plastra, obok czarny napis w dwóch wierszach

Dr Mieczysław Lipiński

strona 302

Dwa krótkie artykuły w 9 numerze „Pszczelarstwa” z 1963 roku, jeden M. Janiszewskiego o ponętce, a drugi W. Jarzębskiej o astrach trwałych, bardzo cenionych przez pszczelarzy czeskich, dowodzą, że problem późnych pożytków wzbudza u nas duże zainteresowanie. Autorka artykułu o astrach trwałych, zwanych potocznie marcinkami, pragnie mieć o nich więcej wiadomości, postaram się więc ich udzielić, a przy tej okazji wspomnę również o innych roślinach dostarczających pszczołom późnych pożytków.

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że roczne „astry” wielkokwiatowe, uprawiane masowo w ogrodach na kwiat cięty i noszące polską nazwę astrów chińskich, nie zaliczają się do rodzaju Aster, lecz do rodzaju Callistephus, są to więc zupełnie odrębne rośliny. O astrach chińskich nie będziemy obecnie mówić, nie mają one bowiem dla pszczelarstwa specjalnego znaczenia.

Budowa kwiatów astra. Astry należą do rodziny złożonych, tak jak np. słonecznik, chaber, oset, cykoria i mniszek lekarski, a więc mają kwiaty zebrane w kwiatostan zwany koszyczkiem. Poszczególne kwiaty w koszyczku są u astrów zbudowane podobnie jak u słonecznika. Środek zajmują drobne, żółte kwiaty rurkowe. Powstały one ze zrośnięcia się w rurkę 5 płatków korony, o czym świadczy 5 ząbków na szczycie rurki kwiatowej. Na brzegu koszyczka ułożone są kwiaty bardziej okazałe i u astrów inaczej zabarwione. Noszą one nazwę kwiatów języczkowatych, tym bowiem różnią się od kwiatów rurkowych, że spośród pięciu trzy płatki korony są na całej długości zrośnięte i wyciągnięte w dość długi języczek, odgięty od rurki kwiatowej i zakończony na szczycie trzema słabo widocznymi ząbkami. Zewnętrzny okółek tych kwiatów języczkowatych stanowi powabnię całego koszyczka i czyni go bardziej widocznym dla owadów, a w kwiaciarstwie stanowi o jego dekoracyjności. (Hodowcy roślin ozdobnych starają się otrzymać takie odmiany, aby koszyczki miały nie jeden, lecz kilka okółków brzeżnych kwiatów języczkowatych lub aby wszystkie kwiaty rurkowe położone w środku koszyczka uległy przekształceniu na kwiaty języczkowate, co można zaobserwować np. u dalii).

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy