Apiterapia z dreszczykiem – kanibalizm na słodko
tekst: Wojciech Gregorczyk
Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 3, marzec 2012 — Dr inż. Wojciech Gregorczyk
Dr inż. Wojciech Gregorczyk
strona 9
Zaczęło się przedwiośnie. Wielu pszczelarzy wzmacnia swoje organizmy, spożywając w różnych postaciach propolis, pyłek kwiatowy, mleczko pszczele i miód. Produkty te i ich zbawienne dla organizmu oddziaływanie znane jest od stuleci. Mało znany jest natomiast współcześnie fakt, że w Średniowieczu na terenie Bliskiego Wschodu stosowany był jeszcze jeden „medykament” związany z miodem. Był on traktowany jako środek na wszystkie trapiące ówczesnych ludzi dolegliwości. Panaceum tym były fragmenty tzw. zmelifikowanego człowieka.
Określenie melifikacja pochodzi od słowa „mel” – po łacinie miód. Można więc też przetłumaczyć je jako „zmiodzenie”. Fragmenty takiego „zmiodzonego” człowieka podobno można było kupić na arabskich bazarach jeszcze w XII wieku. O specyfiku tym i technologii jego wykonania wspomina sławny, chiński lekarz i botanik Li Shizhen w wydanym w 1596 roku dziele „Bencao gangmu”. To monumentalne, 52-tomowe dzieło wywarło wielki wpływ na rozwój nie tylko chińskiej medycyny i botaniki. Przetłumaczone zostało na wiele języków. Tłumaczenie łacińskie zostało opublikowane już w 1662 roku. Obecnie znane jest szerzej w wersji angielskojęzycznej jako „Compendium of Materia Medica”.
W literaturze wydanej w języku polskim opis procesu melifikacji człowieka (za Li Shizhenem) podaje Mary Roach w swojej książce zatytułowanej „Sztywniak” (wyd. Znak, Kraków 2010). W zarysie proces ten przebiegał w następujący sposób. Starzy Arabowie w wieku 70–80 lat – jak byśmy to dziś nazwali, o wybitnej postawie społecznikowskiej – zgłaszali się na ochotnika do ówczesnej wytwórni medykamentów. Mężczyźni ci byli od tego momentu karmieni i pojeni wyłącznie miodem. Kąpali się też wyłącznie w miodzie. Po miesiącu takiej diety wydalali też wyłącznie miód. Wkrótce po osiągnięciu takiego stanu umierali. Ich ciała składane były do kamiennych trumien i zalewane miodem. Trumny zamykano, plombowano, zaznaczając na pokrywie datę złożenia ciała do trumny. Po 100 latach proces melifikacji dobiegał końca. Trumny otwierano, a ich zawartość dzielono na kawałki lub formowano z niej „cukierki”.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
