Akacja, która później kwitnie
tekst: Stanisław Kurek
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 6, czerwiec 1957 — Stanisław Kurek
strona 173
W mojej okolicy akacja biała występuje masowo. Spotyka się ją wszędzie: w ogrodach, w obejściach gospodarskich i przy drogach. Występuje również i w większych skupiskach, tworząc laski akacjowe, dokąd w czasie kwitnienia lecą gromadnie pszczoły nawet z odległych pasiek. Wśród tak dużej ilości drzew akacjowych znajduje się tu u jednego gospodarza w obejściu, kilka drzew akacji, które co roku zakwitają o kilka dni później. Z wyglądu osobniki te nie różnią się niczym od innych drzew, mają więc podobne kwiaty, liście i korę. Jedynie to zasługuje na uwagę, że drzewa te zakwitają o kilka dni później, najczęściej w połowie lub przy końcu kwitnienia pozostałych akacji. W 1953 roku gdy na skutek wiosennych przymrozków pąki kwiatowe akacji przemarzły i nie kwitły, to te drzewa od przymrozków nic nie ucierpiały i pięknie zakwitły.
W ubiegłym roku wykopałem i posadziłem u siebie kilka odrostów korzeniowych z tych osobników. Zebrałem również i trochę nasion, które wysieję wiosną na grządce. Rozejrzyjcie się i Wy, koledzy pszczelarze, po najbliższym terenie, może znajdziecie gdzieś drzewa o podobnych cechach. Warto też zainteresować się ich uprawą, przyczyniając się do przedłużenia pożytku akacjowego.
Stanisław Kurek p-ta Krusze, pow. Wołomin
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
