Znaczenie pyłku w wiosennym rozwoju pszczół

tekst: Teodor Kołodziejczyk

Pszczelarstwo, Rok VII, nr 4, kwiecień 1956 — Teodor Kołodziejczyk

Teodor Kołodziejczyk

strona 16

Chciałbym zwrócić uwagę mniej doświadczonych pszczelarzy, by nie robili takich błędów przy wiosennym zwężaniu gniazd, jakie ja niestety dotąd popełniałem. Błąd mój polegał na tym, że już przy układaniu gniazda jesienią zabierałem zwykle skrajne ramki, w których właśnie było najwięcej nagromadzonego pyłku. Innych wziąć nie mogłem, gdyż były z czerwiem. Gniazda układałem zaraz po pożytku wrzosowym. Nie koniec jednak na tym. Wiosną po pierwszym oblocie, zgodnie z zaleceniem podręczników, widząc że pszczoły nie obsiadają całego gniazda, z pełną wiarą w dobrze spełnioną pracę zabierałem skrajne ramki — znowu przeważnie z pyłkiem — dodając je nieco później, kiedy pszczoły i tak już miały go pod dostatkiem w przyrodzie. Pszczołom te operacje jednak bardzo nie zaszkodziły, gdyż wiosny były ciepłe, sporo leszczyn i wierzb zapewniało dopływ pyłku z zewnątrz na czas. Inaczej stało się w ubiegłym sezonie, gdy brak pyłku w gnieździe doprowadził do przerwy w czerwieniu. Pojąłem wtedy znaczenie zapasów pyłku w ulu dla wczesnowiosennego rozwoju pni, kiedy przy przeglądzie nie zobaczyłem w gnieździe ani pyłku, ani czerwiu.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy