Znaczenie dwóch wylotów w ulach warszawskich
tekst: Jakub Giewartowski
Pszczelarstwo, Rok V, nr 1, styczeń 1954 — J. Giewartowski
J. Giewartowski
strona 8
Zagadnienie, które wyloty w ulach należy zostawić na zimę otwarte — czy dolne, czy górne, czy obydwa zmniejszone — jest kwestią otwartą.
Niektórzy autorzy nie tylko polscy, ale i radzieccy, są za zupełnym zamknięciem dolnych wylotów na zimę. Do takich należy pszczelarz radziecki Bruchanienko, a z polskich — Margoński. W innych podręcznikach sprawa ta jest pomijana. W pracy zbiorowej „Pszczelarstwo“ spotykamy się ze zdaniem, że dolny wylot powinien być otwarty do 3 cm szerokości. Tymczasem najnowsze badania radzieckie stwierdzają, że stężenie dwutlenku węgla w gnieździe zimowym ma doniosłe znaczenie biologiczne. Wokół kłębu pszczół tworzy się pewnego rodzaju powłoka z dwutlenkiem węgla nie dopuszczająca nadmiaru tlenu. Większa zawartość dwutlenku węgla w gnieździe wpływa prawdopodobnie na obniżenie spożycia miodu przez zimujący kłąb, a w związku z tym kasowanie dolnych wylotów ma swoje znaczenie.
Przy dwóch wylotach otwartych dwutlenek węgla wydostaje się na zewnątrz przez wylot dolny jako cięższy od powietrza. Biorąc pod uwagę to, że ul nigdy nie jest kompletnie szczelny, wiemy, że nadmiar dwutlenku węgla zawsze znajdzie ujście.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
