Zastosowanie pyłku i jego namiastek w pasiece
tekst: Zofia Konopacka
Pszczelarstwo, Rok XIV, nr 3, marzec 1963 — Mgr Zofia Konopacka
Mgr Zofia Konopacka Zakład Pszczelnictwa IS, Skierniewice
strona 68
Do właściwego rozwoju i życia potrzebne są pszczołom różne składniki, jak: węglowodany, białka, tłuszcze, sole mineralne, witaminy i woda. Poza węglowodanami i wodą większość pozostałych składników uzyskują pszczoły z pyłku. Dostarcza on pszczołom niemal wszystkich chemicznych substancji potrzebnych do wykształcenia ciała (okrywy chitynowej, mięśni, organów wewnętrznych, gruczołów itd.) i produkcji mleczka.
Skład chemiczny pyłku
Badania nad składem chemicznym pyłku rozpoczął Planta już w 1886 r. Później badania te prowadziło wielu naukowców. Dzięki nim skład chemiczny jest dzisiaj dość dobrze znany.
Podstawowymi składnikami pyłku mającymi znaczenie dla pszczół są: białka, tłuszcze, sole mineralne i witaminy B₁, B₂, B₆, C, D i E, a także kwas nikotynowy, pantotenowy, foliowy i biotyna oraz karoteny. W świeżym pyłku nie wykryto witaminy K, którą jednak znaleziono w pieżdze. Pieżga powstaje przez złożenie i ubicie przez pszczoły pyłku w komórkach pszczelich, gdzie przechodzi on fermentację mlekową, dzięki której zostaje wzbogacony o kwas mlekowy i witaminę K.
Skład chemiczny pyłku nie jest jednak jednolity. Waha się on znacznie w zależności od rodzaju, a nawet gatunku rośliny, z której pochodzi. Różnice w zawartości poszczególnych składników mogą być też przypisane wpływowi gleby i klimatu w danym kraju oraz warunkom atmosferycznym. W tabeli zestawiono wyniki badań nad różnymi gatunkami pyłku, uzyskanymi przez naukowców różnych krajów (Planta, Svoboda, Todd i Bretherick, Vivino i Palmer). Patrz tabela 1 na str. 8.
Jak widać z tego zestawienia, zawartość tzw. surowego białka w pyłkach różnych gatunków roślin waha się od 7,0 do 54,5%. Należy jednak pamiętać o tym, że ilość surowego białka w danym gatunku pyłku nie jest jeszcze wskaźnikiem jego wartości odżywczej dla pszczół. Pyłek mniszka, uważany za wartościowy pod tym względem, zawiera tylko 11,1% surowego białka, u leszczyny zaś, mającej słabą wartość odżywczą, zawartość tego białka wynosi 28,0—50,2%. Ważniejsza w tym wypadku jest ilość białka przyswajalnego, której większość autorów jednak nie podaje.
Ilość tłuszczów w pyłku waha się od 0,2 do 14,4%. Najwyższe wartości wykazuje pyłek mniszka lekarskiego i rzepiku, który jest uważany za bardzo wartościowy dla wychowu czerwiu. Tłuszcze ekstrahuje się z pyłku eterem. W takim wyciągu znajdują się często również niektóre witaminy, barwniki, olejki oraz żywice, a nawet hormony pobudzające wzrost. Nie jest wykluczone, że właśnie te składniki decydują o wartości danego gatunku pyłku dla pszczół.
strona 69
Z węglowodanów wykryto w pyłku cukry, skrobię, gumy i celulozę które jednak nie mają większego znaczenia, gdyż dla pszczół bogatszym źródłem łatwiej przyswajalnych węglowodanów jest nektar.
Wśród składników mineralnych pyłku (popiół) wahających się od 0,9 do 5,5% wykryto potas, fosfor, wapń, magnez i żelazo.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
