Zapylanie roślin uprawnych przez pszczoły

tekst: Cecylia Lewandowska

Pszczelarstwo, Rok I, nr 5, wrzesień–październik 1950 — CECYLIA LEWANDOWSKA

CECYLIA LEWANDOWSKA

strona 12

Uchwały Rady Ministrów ZSRR oraz Centralnego Komitetu Partii, które zarysowały wytyczne dla wielkiego planu przebudowy gospodarki rolnej w Związku Radzieckim, stwierdzają, że zasadniczą przyczyną, dla której płodozmian trawopolny słabo się przyjmuje, jest niedostateczna produkcja nasion wieloletnich traw w kołchozach i sowchozach.

Jak najszybsze wprowadzenie systemu trawopolnego w gospodarce rolnej ma ogromne znaczenie dla podwyższenia urodzajności zbóż chlebowych i upraw przemysłowych, dla zapewnienia pasz rozwijającej się hodowli i dla dalszego podwyższenia dochodów kołchozów i ich ugruntowania gospodarczego. Stąd też hodowla nasion traw paszowych jest jednym z zadań o wielkim znaczeniu gospodarczo-politycznym.

Wiadomo, że rozwój gospodarki rolnej, podnoszenie kultury rolnej, kasowanie miedz, zaorywanie nieużytków, zwiększanie wypasów wiedzie

strona 13

nieuchronnie do zmniejszenia liczby dzikich owadów, współpracujących przy zapylaniu licznych upraw. Niedostatek owadów zapylających staje się z każdym rokiem bardziej dotkliwy także w związku z coraz powszechniejszą walką z owadami-szkodnikami roślin. Już znaczny wzrost plonów z pól słonecznika, gryki, lucerny i tym podobnych upraw, uzyskiwany dzięki ich sztucznemu zapylaniu świadczy wymownie o niedostatecznym stopniu naturalnego zapylania tych roślin przez owady dziko żyjące.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy