Z sesji naukowo-technicznej

tekst: Janina Strachalska

Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 12, grudzień 1966 — J. Strachalska

Wchodzimy w nowoczesność

strona 16

winieta działu „NAUKA — PRAKTYCE” — szare koło między czarnymi belkami, napisy „PRAKTYCE” (poziomo) i „NAUKA” (pionowo)

W roku Milenium zdobyliśmy — wszyscy Polacy — lub też odświeżyliśmy w pamięci wiedzę o dziejach naszego Narodu. Pszczelarze nie tylko przy okazji Tysiąclecia żywo interesują się przeszłością swego ulubionego zawodu i na ogół dużo o jego historii wiedzą. A historia ta składa się z paru wyraźnie się zarysowujących okresów.

Pierwotnie wszystkie rodziny pszczele mieszkały w drzewach, w dziuplach drzew, a zatem mieszkania ich były — dosłownie — wrośnięte w ziemię. I to był pierwszy okres — bartnictwo — gospodarowanie w ulach najzupełniej unieruchomionych.

Okres drugi — to pasieka już od ziemi oderwana, z nią nie zrośnięta, ale jeszcze całkowicie i wyłącznie przydomowa, osiadła: kłody, następnie ciężkie, masywne ule, gospodarka stacjonarna, konieczność istnienia bazy pożytkowej w zasięgu lotu pszczół. W tym drugim osiadłym okresie tkwi u nas w kraju jeszcze większość pasiek.

Musimy sobie jednak wyraźnie powiedzieć, że ta epoka należy już w zasadzie do przeszłości i że żadna przyszłość przed nią nie istnieje. Dziś pszczelarstwo nasze stoi na progu nowej epoki. Kto się do niej nie dostosuje, ten — jako pszczelarz — będzie co najwyżej — wegetować.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy