Z sesji naukowo-technicznej
tekst: Janina Strachalska
Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 12, grudzień 1966 — J. Strachalska
Wchodzimy w nowoczesność
strona 16

W roku Milenium zdobyliśmy — wszyscy Polacy — lub też odświeżyliśmy w pamięci wiedzę o dziejach naszego Narodu. Pszczelarze nie tylko przy okazji Tysiąclecia żywo interesują się przeszłością swego ulubionego zawodu i na ogół dużo o jego historii wiedzą. A historia ta składa się z paru wyraźnie się zarysowujących okresów.
Pierwotnie wszystkie rodziny pszczele mieszkały w drzewach, w dziuplach drzew, a zatem mieszkania ich były — dosłownie — wrośnięte w ziemię. I to był pierwszy okres — bartnictwo — gospodarowanie w ulach najzupełniej unieruchomionych.
Okres drugi — to pasieka już od ziemi oderwana, z nią nie zrośnięta, ale jeszcze całkowicie i wyłącznie przydomowa, osiadła: kłody, następnie ciężkie, masywne ule, gospodarka stacjonarna, konieczność istnienia bazy pożytkowej w zasięgu lotu pszczół. W tym drugim osiadłym okresie tkwi u nas w kraju jeszcze większość pasiek.
Musimy sobie jednak wyraźnie powiedzieć, że ta epoka należy już w zasadzie do przeszłości i że żadna przyszłość przed nią nie istnieje. Dziś pszczelarstwo nasze stoi na progu nowej epoki. Kto się do niej nie dostosuje, ten — jako pszczelarz — będzie co najwyżej — wegetować.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
