Wytapianie wosku sposobem domowym
tekst: Ryszard Krykowski
Pszczelarstwo, Rok X, nr 7, lipiec 1959 — Ryszard Krykowski
strona 208
Na szkoleniu pszczelarskim Powiatowego Związku Pszczelarzy w Łosicach w dniu 20.II. 1959 r. dowiedziałem się o łatwym sposobie wytapiania wosku, który ze względu na swą prostotę może mieć szerokie zastosowanie. Używamy do tego celu domowego gospodarskiego parnika (75 lub 100-litrowego). Na dno parnika kładziemy dwie cegły i zalewamy wodą tak, by je trochę pokrywała. Do środka parnika stawiamy na cegłach miednicę takiej średnicy, by swobodnie można ją było wyjąć. Do miednicy wlewamy trochę wody i obwiązujemy rzadkim workiem tworząc lekkie wgłębienie. Na worek kładziemy przygotowaną do wytapiania woszczynę. Następnie parnik przykrywamy pokrywą, zakręcamy i gotujemy. Woszczynę ciemniejszą trzymamy w parniku dłużej, jaśniejszą krócej. Gdy mamy pewność, że wosk spłynął już do miednicy, zlewamy go do innego wąskiego naczynia dolewając trochę gotującej się wody. Naczynie to dobrze jest jeszcze otulić szmatami, by dłużej utrzymywało się ciepło, wówczas wosk lepiej się ustoi i będzie czystszy. Czynność tę powtarzamy zależnie od ilości posiadanej woszczyny.
Przygotowanie woszczyny: stare plastry dobrze jest pokruszyć, zalać miękką wodą i moczyć trzy dni. Wodę dobrze jest kilkakrotnie zmienić. Plastrów jasnych i języczków można wodą nie zalewać. Nie gotować nigdy wosku w naczyniach żelaznych, ponieważ wosk traci swój właściwy kolor i ciemnieje.
Ryszard Krykowski Klimczyce, p-ta Sarnaki
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
