Wpływ pszczół na urodzaj owoców w sadzie
tekst: Zofia Głowska
Pszczelarstwo, Rok VIII, nr 5, maj 1957 — ZOFIA GŁOWSKA
ZOFIA GŁOWSKA
strona 137
Dzisiaj już nikt nie wątpi o tym, że do normalnego plonowania drzew owocowych potrzebna jest odpowiednia ilość owadów, które zapyliłyby kwiaty tych drzew. Jednak kilkadziesiąt lat temu potrzebne było przeprowadzenie całego szeregu doświadczeń, które udowodniłyby owadopylność drzew owocowych.
Już w 1885 r. francuski ogrodnik, A. Testard, wpadł na myśl wstawienia roju pszczelego do cieplarni z kwitnącymi wiśniami. Dzięki pracy pszczół drzewa owocowały obficie, podczas gdy do tego czasu pojawienie się chociażby kilku owoców na drzewach w szklarniach podziwiano jako osobliwość.
Systematyczne doświadczenia na ten temat przeprowadzano dopiero w początkach XX wieku. Szły one dwiema drogami:
Jedna grupa doświadczeń miała na celu udowodnienie, że pyłek drzew owocowych
strona 138
bywa przenoszony przez wiatr tylko w bardzo małych ilościach. Jedno z tych doświadczeń wykazało, że nawet dość silny wiatr jest w stanie przenieść pyłek z pręcików tylko na słupek tego samego kwiatu. Ponieważ znaczna większość odmian drzew owocowych wymaga zapylenia pyłkiem innej odmiany, zapylająca działalność wiatru nie ma tu znaczenia.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
