Wosk i jego wydzielanie
tekst: Maria Grochówna
Pszczelarstwo, Rok V, nr 4, kwiecień 1954 — MARIA GROCHÓWNA

MARIA GROCHÓWNA
strona 18
Wosk jest wydzieliną niektórych owadów, wytwarzaną przez specjalne gruczoły zwane woskowymi, które funkcjonują w ściśle określonych warunkach ciepłoty i odżywiania.
Ze zjawiskiem wydzielania wosku spotykamy się w świecie owadów dość często. Jednakże w samym procesie, jak również w budowie i umieszczeniu gruczołów u poszczególnych rodzajów zachodzą pewne różnice.
I tak, jeżeli chodzi o błonkówki żyjące gromadnie, to u trzmieli wypaca wosk samica, a jej gruczoły woskowe znajdują się na wszystkich pierścieniach odwłoka prócz pierwszego i drugiego, tak po stronie grzbietowej, jak i brzusznej. Wosk trzmieli nie ma dla człowieka znaczenia, bo go niewiele bywa w dobrze ukrytych gniazdach a poza tym ma on dużą domieszkę pyłku. Punkt topliwości tego wosku po oddzieleniu pyłku przy pomocy eteru lub chloroformu wynosi 35 — 40° C, ma on barwę prawie czarną i nie daje się bielić.
U meliponów i trigonów¹) wypacają wosk zarówno samce jak i robotnice. Posiadają one po 4 pary gruczołów woskowych umieszczonych po stronie grzbietowej na 4, 5, 6 i 7 półpierścieniu odwłoka owada. Tubylcy Indii i Archipelagu Malajskiego używają wosku meliponów do wyrobu figurek. Wosk ten jest silnie zmieszany z żywicą i innymi dodatkami.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
