Wirus chronicznego paraliżu pszczół (CBPV – chronic bee paralysis virus)

tekst: Urszula Grzęda

Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 5, maj 2012 — Lek. wet. Urszula Grzęda

Lek. wet. Urszula Grzęda

Pracownia Chorób Owadów Użytkowych, Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW

strona 4

Wirus chronicznego paraliżu pszczół (CBPV) jest groźnym patogenem pszczoły miodnej (Apis mellifera). Objawy pojawiające się przy zakażeniu CBPV obserwowane były przez Arystotelesa już w starożytności. Filozof opisywał obecność bezwłosych i porażonych pszczół. Jednak nie zdawał on sobie sprawy, co powodowało takie zmiany. Dopiero stosunkowo niedawno dowiedziono, że przyczyną takich objawów może być wirus.

CBPV wyizolowany został i bliżej scharakteryzowany w 1963 roku. Wirus chronicznego paraliżu pszczół jest dość dużym wirusem (20×30-60 nm) o anizometrycznym kształcie. Jak w przypadku większości wirusów pszczelich jego materiał genetyczny stanowi kwas rybonukleinowy. Systematyka, morfologia i właściwości biologiczne CBPV do dziś stanowią przedmiot zainteresowania naukowców. Dla pszczelarzy największe znaczenie ma jednostka chorobowa, którą ten wirus wywołuje, nazwana chronicznym paraliżem pszczół.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy