Wirus chronicznego paraliżu pszczół (CBPV – chronic bee paralysis virus)
tekst: Urszula Grzęda
Pszczelarstwo, Rok LXIII, nr 5, maj 2012 — Lek. wet. Urszula Grzęda
Lek. wet. Urszula Grzęda
Pracownia Chorób Owadów Użytkowych, Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW
strona 4
Wirus chronicznego paraliżu pszczół (CBPV) jest groźnym patogenem pszczoły miodnej (Apis mellifera). Objawy pojawiające się przy zakażeniu CBPV obserwowane były przez Arystotelesa już w starożytności. Filozof opisywał obecność bezwłosych i porażonych pszczół. Jednak nie zdawał on sobie sprawy, co powodowało takie zmiany. Dopiero stosunkowo niedawno dowiedziono, że przyczyną takich objawów może być wirus.
CBPV wyizolowany został i bliżej scharakteryzowany w 1963 roku. Wirus chronicznego paraliżu pszczół jest dość dużym wirusem (20×30-60 nm) o anizometrycznym kształcie. Jak w przypadku większości wirusów pszczelich jego materiał genetyczny stanowi kwas rybonukleinowy. Systematyka, morfologia i właściwości biologiczne CBPV do dziś stanowią przedmiot zainteresowania naukowców. Dla pszczelarzy największe znaczenie ma jednostka chorobowa, którą ten wirus wywołuje, nazwana chronicznym paraliżem pszczół.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
