Wiązanka wrotyczowa
tekst: Józef Nabiałczyk
Pszczelarstwo, Rok III, nr 9, wrzesień 1952 — Józef Nabiałczyk
Józef Nabiałczyk
strona 5
Wiązanka wrotyczowa jest ogólnie znana pod nazwą łacińską Phacelia (facelia). Należałoby popularyzować nazwę polską tej rośliny.
Nasiona wiązanki zostały przywiezione do Europy z Kalifornii, gdzie znano ją jako roślinę przemysłową; z nasion jej wytłaczano bezbarwny i bardzo aromatyczny olej. W miarę wzrastającego zainteresowania się chowem pszczół i po stwierdzeniu, że wiązanka wrotyczowa daje korzyści z racji obfitego nektarowania, zwrócono na nią jeszcze większą uwagę.
Roślina ta wymaga dużo słońca i wilgoci, zwłaszcza w glebie. Nie znosi cienia, a w półcieniu (w sadzie), mimo iż nieraz silnie rośnie, wydaje o 50% mniej kwiatów.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
