Wędrówki na pożytki w Czechosłowacji*
tekst: Jaroslav Svoboda
Pszczelarstwo, Rok XI, nr 10, październik 1960 — Doc. dr Jaroslaw Svoboda
Doc. dr Jaroslaw Svoboda
strona 300
Przewożenie pni pszczelich na pożytki datuje się w Czechosłowacji dopiero od 1918 roku i to przeważnie na terenie Słowacji; na innych ziemiach aż do roku 1945 wędrówki z pszczołami odbywały się rzadko.
W Słowacji pszczelarstwo było zorganizowane po 1918 r., a już po upływie krótkiego czasu tamtejsi pszczelarze przewozili z powodzeniem swe pasieki w celu wykorzystania nektaru akacji, która w południowej części kraju daje wczesny wziątek, następnie na kwitnienie malin, względnie na spadź do niżej położonych rejonów Tatr i wreszcie na ostatni obfity wziątek, jakiego dostarcza czyściec (Stachys annua) — chwast pożniwny, występujący masowo na polach południowej części Słowacji.
W dobrym roku przy tego rodzaju gospodarce wędrownej zbiór miodu wynoszący 120 kg z jednego pnia — nie należał do rzadkości.
Na ziemiach czeskich istniały w tym czasie tylko pasieki stacjonarne, a wędrówki na pożytki nie były praktykowane.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
