Wartość odżywcza pyłku dla pszczół
tekst: Cyprian Zmarlicki
Pszczelarstwo, Rok XVI, nr 9, wrzesień 1965 — opracował dr Cyprian Zmarlicki
strona 15
Pyłek jest bardzo ważnym czynnikiem w życiu rodziny pszczelej, ponieważ stanowi praktycznie jedyne źródło białka, substancji tłuszczowych, substancji mineralnych oraz witamin potrzebnych dla normalnego wzrostu pszczół i rozwoju ich gruczołów (De Groot 1953, Maurizio 1954).
Świeżo wygryzione pszczoły potrzebują pyłku nie tylko dla przygotowania pożywienia dla larw, ale także na potrzeby własnego organizmu. Haydak (1934) stwierdził, że w normalnej rodzinie świeżo wygryzione pszczoły, spożywające dużo pyłku, zyskują na wadze, a zawartość „azotu” w ich ciele jest stosunkowo wysoka. W porównaniu ze świeżo wygryzionymi 5-dniowe pszczoły miały o 92% więcej „azotu” w głowach, o 76% więcej w odwłokach (bez przewodu pokarmowego) oraz o 37% więcej w tułowiach.
Sucha waga pszczół wyhodowanych poza rodzinami zależna jest od dostarczenia im pyłku (Levin i Haydak 1951). Świeżo wygryzione pszczoły, karmione tylko syropem cukrowym, traciły na wadze, a zawartość „azotu” u nich spadała. Zwiększała się ich śmiertelność i były one niezdolne do wychowywania czerwiu (Haydak 1937). Starsze pszczoły mogą wychowywać czerw bez spożywania pyłku, ale robią to tylko kosztem zapasów swojego ciała (substancji białkowych); ilość wyhodowanego w tym przypadku czerwiu bywa raczej mała (Haydak 1935 i 1937).
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
