W sprawie ula wielkopolskiego
tekst: Stanisław Rychłowski
Pszczelarstwo, Rok IX, nr 6, czerwiec 1958 — STANISŁAW RYCHŁOWSKI

STANISŁAW RYCHŁOWSKI
strona 181
Nawiązując do dyskusji zapoczątkowanej przez kol. W. Michalskiego pragnę dorzucić kilka uwag na ten temat.
Nareszcie wolno pisać i dodatnio o ulu wielkopolskim! Tolerowano dotychczas ten ul w urzędowym spisie zalecanych typów chyba tylko ze względu na... jego popularność w terenie!
„Ulepszono“ ul wielkopolski w roku 1954, a po kilku miesiącach wprowadzono dalsze zasadnicze zmiany tworząc znów jeden więcej z wzorców o częściach ruchomych nie pasujących do poprzednich. Świadczy to wyraźnie o tym, że konstruktorzy pochopnie wzięli się do dzieła. Widzimy po pasiekach, zakładanych przez początkujących pszczelarzy, takie „ulepszenia“. Ale koszt zabawy w konstruktora obciąża tam wyłącznie tego, który marnuje bezproduktywnie pieniądze i drzewo. Wprowadzanie bezsensownych zmian w skali ogólnokrajowej, marnowanie tysięcy metrów kubicznych drzewa drogocennego i niejako zmuszanie praktyków do hodowli pszczół w ulach nie nadających się do gospodarki pasiecznej — jest co najmniej lekkomyślnością! Dla kogo, u licha, wprowadza się te rzekome udogodnienia? Trzeba było zapytać pszczelarzy hodujących pszczoły w tym systemie ula, czy im one odpowiadają, tych którzy od dwudziestukilku lat mają z ulami wielkopolskimi do czynienia.
Zmiany wprowadzono cichaczem (ale nie przez pszczelarzy) do uznanego ula wielkopolskiego, chyba po to, by obrzydzić raz na zawsze ludziom ten ul.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
