W sprawie siły zimującego roju
tekst: Teodor Kołodziejczyk
Pszczelarstwo, Rok XVI, nr 3, marzec 1965 — Teodor Kołodziejczyk
Teodor Kołodziejczyk
strona 6
Na mój artykuł w Nr 6/64 „Pszczelarstwa” w sprawie ograniczenia siły roju w zimie dla jego zdrowia, odpowiedział Prof. Dr Demianowicz w nr 10/64 artykułem pt. „Siła roju a choroba zarodnikowcowa”. Wbrew temu, co wynika z tytułu, nie wiele dowiedzieliśmy się, jaki ma wpływ siła roju na rozwój tej choroby i jakie straty ponosi pszczelarz, a przecież głównie o to chodzi, by ustalić wpływ siły roju na rozwój nosemy.
Autor repliki, bagatelizując zalecenia służby weterynaryjnej i ich przydatność w poszczególnych sytuacjach dla pszczelarza, porównuje bytowanie pszczół z życiem ludzkim i powiada, że skoro człowiek mimo zaleceń lekarzy wykonuje wiele prac z wyraźną szkodą dla zdrowia, to niby dlaczego pszczoły miałyby postępować inaczej.
Między życiem ludzkim, a życiem pszczół istnieje jednak różnica i porównanie wydaje mi się co najmniej niewłaściwe. Człowiek istotnie wykonuje wiele prac szkodliwych dla jego zdrowia, lecz przeważnie niezbędnych dla ogółu i nie dających się zastąpić pracą maszyn. Pszczoły są w tym lepszej sytuacji, że człowiek może i powinien tak nimi kierować, by oszczędzić zbędnych strat. Do tego ma służyć między innymi wielkość gniazda zimującego roju.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
