W sprawie oceny wartości pnia

tekst: Wacław Michalski

Pszczelarstwo, Rok VI, nr 9, wrzesień 1955 — Wacław Michalski

Wacław Michalski

strona 31

Jednym z podstawowych czynników powodzenia w pasiecznictwie jest umiejętność określenia siły i wartości pnia. Można by zaryzykować powiedzenie, że ilu pszczelarzy-praktyków, tyle sposobów ocen. Dość też często można spotkać się z tym, że jeden pszczelarz ten sam pień i w tym samym czasie oceni jako średni, a drugi pszczelarz — jako bardzo silny. Pochodzi to stąd, że mieszkają oni w okolicach o różnych warunkach pożytkowych, a porównawczą ocenę przeprowadza się na oko.

Coś w tym jest nieuchwytnego, brak podstaw, brak oparcia na określonych sprawdzianach Trzeba nieraz dwudziestoletniej praktyki na to, aby nabyć należytej wprawy w ocenie. A młodzi pszczelarze? Czy mają być dobrymi pszczelarzami, gdy osiwieją? Nie mówię tu o kadrach ze szkół fachowych lecz o tych pozaszkolnych, których z każdym rokiem wielu przybywa Moim zdaniem zagadnieniu temu nasi pszczelarze-naukowcy za mało poświęcają uwagi. Jest tu niewątpliwie luka, którą trzeba wypełnić. A więc — znaleźć jakiś sposób bezstronnego, obiektywnego określenia wartości pnia, które będzie miarodajne dla danej okolicy.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy