W sprawie bazy miodowej

tekst: Wojciech Rawski

Pszczelarstwo, Rok VI, nr 7, lipiec 1955 — WOJCIECH RAWSKI

WOJCIECH RAWSKI

strona 20

Z dużym zainteresowaniem przeczytałem dwa ciekawe artykuły prof., Antoniego Demianowicza, zamieszczone w styczniowym i marcowym numerze „Pszczelarstwa“ z roku 1955, dotyczące teoretycznych rozważań na temat optymalnego wykorzystania bazy miodowej przy zmieniającej się ilości pni w pasiece.

wykres; oś pionowa „Ilość nektaru w przeliczeniu na miód“, oś pozioma „Ilość pni“; krzywe oznaczone literami a, b, c, d, e, f, linie przerywane pionowe
Uzupełniony przez autora wykres współzależności między napszczeleniem terenu a zbiorem miodu; (wykres należy porównać z rysunkiem prof. Demianowicza z nr 1/1955 „Pszczelarstwa“) a — linia teoretycznego zbioru nektaru przez pszczoły, b — linia rzeczywistego zbioru nektaru przez pszczoły, c — linia przypływu miodu do ula, d — linia zużycia własnego pszczół, e — linia zbioru ogólnego miodu w okolicy, f — linia strat powstałych na skutek zapszczelnienia

Na szczególną uwagę zasługuje szczęśliwie pomyślany rysunek, zamieszczony w styczniowym numerze, na którym tak zagadnienie bazy, jak i wykorzystanie jej przez pszczoły omówione jest wyczerpująco.

Tym chętniej odpowiem na zaproszenie autora do zabrania głosu w dyskusji, że sprawa ma dla pszczelarstwa zasadnicze znaczenie, samo zaś zagadnienie zostało przez autora postawione w sposób nowy i niezwykle trafny. Dyskusję ułatwia mi fakt, że w wywodach swych autor nie rozwinął kilku ważnych momentów, traktując je zbyt ogólnie.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy