W pasiece starego praktyka
tekst: Archiwum miesięcznika „Pszczelarstwo”
Pszczelarstwo, Rok XVI, nr 9, wrzesień 1965
strona 9

Wrzesień — to polska złota jesień — to zwykle piękne, słoneczne dni, często z „babim latem” — smętek w powietrzu — okres wykopków kartofli, zasiewów ozimin — ostatnie resztki pożytków jesienych z nektaru i pyłku.
W tym okresie przezorny pszczelarz nie spoczywa bezczynnie po trudach lata — wykonuje wstępne prace do przyszłego sezonu. W sierpniu zadbał o silny rozwój czerwienia matek. Gdy zabrakło pożytku w danej okolicy, to spekulacyjnie podkarmiał cukrem „na rozwój”.
Godne polecenia jest tzw. „suche karmienie”, które nie powoduje powstawania rabunku, a poddany kilogram cukru jedna rodzina bierze powoli, zwykle przez 5 dni. Suchy cukier sypiemy do podkarmiaczek, zwilżamy wodą i poddajemy (to już powinno było być zrobione w sierpniu, a zastosujemy to też i wiosną). Pamiętamy, że młoda mucha sierpniowa i wrześniowa to jest nasza kadra pasieczna, która przetrwa zimę i dokończy żywota dopiero na wiosennych zbiorach z klonów, drzew owocowych i rzepaków, wychowując przedtem kilka pokoleń swych sióstr-następczyń.
Kto wywiózł swą pasiekę na wrzosy lub na nawłoć (pospolicie a niesłusznie zwaną mydlikiem), powinien przywóz pasieki przyspieszyć i najlepiej około 10, a najpóźniej 15 września zwieźć do swej bazy zimowej. Resztki bowiem kwitnienia wrzosów, to złuda i masowe wyniszczanie młodej muchy; zwykle już w tym czasie masowo występuje pajęczyna, w którą chwyta się lotna pszczoła.
Oczywiście gniazda mamy już ocieplone, wylotki nie za szerokie, aby umożliwić dobre wygrzewanie wygryzającego się czerwiu. Ocieplamy, bo nocami przeważnie są już chłody.
Ramki nadstawkowe i zbędne gniazdowe magazynujemy w skrzyniach w specjalnych szafach lub po prostu w półnadstawkach i nadstawkach ustawiając je w stosy po kilka i siarkując trzykrotnie w odstępach 2-tygodniowych bo jeszcze jest na tyle ciepło że motylica grasuje i mogłaby nam poczynić szkody składając jajeczka.
W czasie do 10, a w województwach północnych i zachodnich do 15 września, robimy jesienne zestawienie gniazd. Poza wiosennym przeglądem jest to najważniejsza czynność w pracach pasiecznych, która decyduje o dalszym losie każdej rodziny — dlatego trzeba to zrobić dokładnie i na to musi się znaleźć czas. W tym celu powinniśmy mieć kawałek kredy, a gdy jej nie mamy, to zeszyt czy kartkę do notatek. Zapisujemy skrótami — symbolami np. 10/9♀—65 cz 9 r = = 4 kg + 8, to znaczy 10.IX. matka dobra z 65 roku młoda, jest czerw, zestawiono na zimę 9 ramek, a więc są silne, miodu jest 4 kg, należy
strona 10
uzupełnić cukrem 8 kg. Krótki zapis, a mówi mi wiele o stanie matki, o sile pnia, zapasie miodu i ile mam dodać cukru.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
