W Ostrowie Wielkopolskim

tekst: Zofia Chomińska

Pszczelarstwo, Rok XX, nr 2, luty 1969 — Z. Chomińska

Z. Chomińska

strona 22

Zebranie szkoleniowe członków Koła Miejskiego w pasiece kol. B. Bobrakowskiego w Ostrowie Wlkp. (trzeci od lewej kol. Józef Walczak, obok kol. Władysława Nowak).
Zebranie szkoleniowe członków Koła Miejskiego w pasiece kol. B. Bobrakowskiego w Ostrowie Wlkp. (trzeci od lewej kol. Józef Walczak, obok kol. Władysława Nowak).

Zgodny z planem skup produktów pszczelich z jednej strony, a usprawnienia obsługi producenta miodu z drugiej — to zasadnicze zadania spółdzielczości, których realizacja warunkuje lepszą lub gorszą jej współpracę z pszczelarzami. Gdyby te dwa zadania były wypełniane zgodnie z życzeniami i potrzebami obydwu stron, nie miałyby miejsca wzajemne pretensje. I wtedy na naradzie w Ostrowie Wlkp. usłyszelibyśmy jedynie obustronne pochwały, gratulacje, podziękowania. Zabrzmiałoby to jakoś tak nietypowo, nieżyciowo. Bo w życiu, a więc w działaniu, w produkcji są zawsze problemy. Jesteśmy do nich przyzwyczajeni w każdej dziedzinie; możemy i powinniśmy dokładać tylko starań, aby waga była ich coraz mniejsza.

A więc kłopoty. RSOP Ostrów Wlkp. jest na przedostatnim miejscu w Okręgu CSO Poznań w zakresie skupu miodu. Nie wykonano planu skupu miodu. Nie wykonuje się go tu zresztą od 3 lat, kiedy to zamiast 7 ton ustalono skup 9 ton miodu rocznie. Dlaczego? Czy plan jest zawyżony, nie odpowiadający możliwościom? Może i tak (głosy takie padły już nie raz w odniesieniu do Ostrowa), choć spółdzielcy twierdzą, że gdyby pszczelarze z rejonu działania Spółdzielni (Ostrów, Kępno, Ostrzeszów, Skalmierzyce) dostarczyli tylko po 2 kg z pnia — plan można by wykonać nie w 66,1 proc. lecz w 100 proc.

Co charakteryzuje rejon działania tej Spółdzielni? Czy jest to tzw. trudny, czy łatwy teren? Niestety, zdecydowanie to pierwsze. Oto co mówił przedstawiciel Oddziału w Kępnie: „Może my, spółdzielcy, nie umiemy znaleźć wspólnego języka z pszczelarzami, a może winy trzeba szukać gdzie indziej. My ze swej strony robiliśmy, ile się dało. Starałem się nawiązać ścisły kontakt z Kołem Pszczelarzy, udostępnić środki transportu, zawierać umowy na dostawy miodu. Pszczelarze twierdzą, że im się to nie opłaca. Nie było wypadku, żebyśmy gdziekolwiek nie pojechali po odbiór miodu. Na każdej naradzie pszczelarze mówią o brakach, ale i nasze apele o sprzedaż miodu do Spółdzielni pozostają bez echa. Pszczelarzy-członków Spółdzielni jest zaledwie 21 (ogrodników 3 tys.) i na zebrania trudno ich ściągnąć, choć zdawałoby się, że właśnie dlatego pilnie powinni w nich uczestniczyć. Stwierdzam brak zaangażowania się pszczelarzy we wspólne przecież sprawy”.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy