W dalszym ciągu o daszkach

tekst: Wojciech Bojarczuk

Pszczelarstwo, Rok VII, nr 2, luty 1956 — Wojciech Bojarczuk

Wojciech Bojarczuk

strona 25

gałązka brzozy z kotkami przy winiecie działu „Czytelnicy piszą"

Słynny pszczelarz rosyjski, Diernow, konstruktor ula Dadan — Diernow autor wielu dzieł, wydawał m.in. popularny miesięcznik „Pczełowod“. Stosował on w tym piśmie metodę wszechstronnego omawiania danego ciekawego tematu z dziedziny gospodarki pasiecznej kolejno przez wielu pszczelarzy praktyków. Było np. szeroko omawiane zagadnienie p.t.: „jak podmiatam swoje ule?“. Każdy autor[?] inaczej nieco ujmuje sprawę, każdy da coś nowego. Wszystko razem oświetli temat ze wszystkich stron, co przyniesie wielką korzyść społeczności pszczelarskiej.

Dlatego to cieszy mnie fakt, że i w naszym „Pszczelarstwie“ oto już trzy artykuły omawiają zagadnienie daszków ulowych. Chcę po raz drugi zabrać głos na temat daszków bez szczytów, gdyż jak widać z artykułu ob. Jarry[?], („Pszczelarstwo“ nr 10/1955), nie przedstawiłem od razu sprawy dostatecznie wyczerpująco.

Daszek zbudowany nad kuferkem ula na stałe, a dla pasiek wędrownych dwie płachy odejmowane. Jest on istotnie pewną dodatkową, choć stosunkowo dość nieznaczną, komplikacją.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy