U białostockich pszczelarzy
tekst: Romuald Żukowski
Pszczelarstwo, Rok XVII, nr 11, listopad 1966 — Romuald Żukowski
Romuald Żukowski
strona 16

— Pan z Białegostoku? Wyobrażam sobie Białostocczyznę jako krainę miodem płynącą. Macie wspaniałe tereny pożytkowe dla pszczół. Tylko poziom Waszej gospodarki pasiecznej słaby.
— Czy był Pan kiedykolwiek na Białostocczyźnie?
— Nie byłem, ale tak właśnie słyszałem.
Jest to fragment autentycznej rozmowy z jednym z mieszkańców woj. zielonogórskiego. Krążące o Białostocczyźnie opinie urastają nieraz do miary legend. Tym, którzy nie byli ostatnio na terenie naszego województwa i nie znają białostockiego pszczelarstwa, prezentuję niżej migawki z wizyty u pięciu białostockich pszczelarzy. Czy gospodarka pasieczna białostockich pszczelarzy jest rzeczywiście słaba, osądźcie sami.
MGR STANISŁAW DWORAKOWSKI Z SOKÓŁ, POW. ŁAPY
Z wykształcenia etnograf. W okresie dwudziestolecia międzywojennego wydał publikację książkową pt. „Zwyczaje i obyczaje rodzinne w pow. wysoko — mazowieckim” oraz przygotował do druku dalsze tomy o kulturze ludowej na Mazowszu Nadnarwiańskim, które zostały jednak zniszczone podczas działań wojennych. Po wojnie wznowił prace badawcze z etnografii i w 1964 r. wydał wysoko cenioną wśród naukowców książkę pt. „Kultura społeczna ludu na Mazowszu Nadnarwiańskim“. Obecnie pracuje nad herbami i przydomkami szlacheckimi oraz pozostałościami szlachetczyzny w społecznym życiu Podlasia w okresie Polski Ludowej.
— Co skłoniło Pana do osiedlenia się w rodzinnych stronach? Mógł pan przecież pracować na uniwersytecie lub w Polskiej Akademii Nauk?
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
