Spotkanie w Kielcach

tekst: Zofia Chomińska

Pszczelarstwo, Rok XIX, nr 3, marzec 1968 — Z. Chomińska

strona 21

zdjęcie — komplet narzędzi pasiecznych w gablocie zdjęcie — grupa mężczyzn oglądających eksponaty sprzętu pasiecznego
zdjęcie — komplet narzędzi pasiecznych w gablocie zdjęcie — grupa mężczyzn oglądających eksponaty sprzętu pasiecznego
Kol. Marian Niewczas objaśnia swoje pomysły w zakresie sprzętu. Powyżej komplet jego narzędzi do wychowu matek pszczelich i do produkcji mleczka

Kielce. To miasto różne ludziom nasuwa skojarzenia. Większość powie przede wszystkim — Żeromski. Inni wymienią zaraz Radom, Starachowice, Ostrowiec Świętokrzyski — ważne dla tego województwa ośrodki przemysłu metalowego, skórzanego, kamieniarskiego. Leśnik słysząc Kielce — pomyśli o Świętokrzyskim Parku Narodowym, a i cała wielka rzesza turystów wspomni Góry Świętokrzyskie, Puszczę Jodłową, wiele pamiątek historycznych i ciekawostek — jednym słowem atrakcyjny region turystyczny. Okolice Kielc — to również jeden z głównych rejonów walk partyzanckich.

Dla pszczelarzy natomiast Kielecczyzna — to źródło pożytku spadziowego. W minionym sezonie źródło to zdawało się niewyczerpane, spadź płynęła tu rzeką. Było jej tak wiele, że spółdzielcze punkty skupu „załamały się” w okresie największego spływu miodu. Zabrakło naczyń. Nikt nie spodziewał się takich zbiorów. W rejonie Gór Świętokrzyskich przeciętna z pnia wyniosła 25 kg. Stąd i wiele utyskiwań w terenie na brak naczyń, na słabą organizację skupu. Np. w RSOP w Opatowie całkiem nie tak jak należy poczynali sobie z miodem. Jeden z pszczelarzy z Ostrowca [?]tarczył 25 września ub. r. do tej Spółdzielni 91 kg [?]du spadziowego. Do 7 grudnia miód ten stał w magazynie... nie zaplombowany. W tym samym pomieszczeniu znajdowały się jarzyny — cebula, kwaszone ogórki. Miód łatwo chłonie inne zapachy, łatwo zrozumieć, dlaczego to jest niewłaściwe. Nie znam dokładnych danych z całego województwa. Sporo jednak skarg na brak organizacji skupu słyszałam będąc w Kielcach z okazji Międzynarodowego Tygodnia Pszczelarza.

Tak to czasem „nadprodukcja” powoduje różne kłopoty. Rok 1967 był więc w Górach Świętokrzyskich wyjątkowy, jeśli chodzi o spadziowanie. Podobny był dość dawno — 11 lat temu. Kiedy będzie następny — trudno przewidzieć. W tym przypadku planowanie zawodzi. Bardzo dużo pszczół (nieprzywykłych do pobierania spadzi) uległo w tym bogatym sezonie pożytkowym chorobie zwanej czerniawką spadziową. Warto o tym wspomnieć, by pszczelarze, którzy po raz pierwszy powędrują na spadź, nie byli taką ewentualnością zaskoczeni.

Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”

Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.

Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna

Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.

Masz już dostęp? Zaloguj się.

Podobne wpisy