Spór o lawandynę
tekst: Zofia Warakomska
Pszczelarstwo, Rok XII, nr 9, wrzesień 1961 — Mgr Zofia Warakomska
Mgr Zofia Warakomska
Katedra Botaniki WSR, Lublin
strona 263
Lawandyna — mieszaniec dwóch gatunków lawendy — była od dawna znana przez producentów olejków lawendowych w południowo-wschodniej Francji. Dopiero jednak od 1925 r. roślina ta została wprowadzona na większą skalę do upraw, które w 1953 r. osiągnęły obszar 5 220 ha. W następnych latach wykorzystano w tym celu szereg nieużytków i uprawa lawandyny nadal wzrastała wypierając lawendę.
Szybkie zwiększanie się upraw lawandyny wywarło bardzo dodatni wpływ na pszczelarstwo francuskie powodując jego szybki rozwój. Coraz częściej stosowano podwożenie uli na kwitnące łany tej rośliny.
Ostatnio jednak niektórzy plantatorzy zaczęli notować wyraźny spadek wydajności olejkowej, a za przyczynę tego uznali zbyt intensywne obloty pszczół. Przypuszczenia takie wywołały poważne zadrażnienia między stronami zainteresowanymi, a nawet zaniepokoiły opinię publiczną. Potwierdzenie ich bardzo zmniejszyłoby pszczelarzom obfite źródła miodu — odrzucali więc kategorycznie zarzuty plantatorów.
Ten tekst pochodzi z archiwum „Pszczelarstwa”
Pełne teksty starszych roczników miesięcznika otwiera dostęp do archiwum: w cenie prenumeraty rocznej albo osobno za 15,00 zł miesięcznie.
Na miesiąc — 15 zł Na 6 miesięcy — 45 zł Na 12 miesięcy — 95 zł Prenumerata roczna
Dostęp włącza się automatycznie w chwilę po opłaceniu.
Masz już dostęp? Zaloguj się.
